Ogarnij się kernel – kompilacja jądra Linuxa przy pomocy KernelCheck

Kompilacja Kernela. Niby nic trudnego, a jednak wiele użytkowników boi się tego robić. Nie powiem, podpalenie tego całego procesu to nic. Najgorzej jest, jak trzeba wybrać, co ma się w kernelu znajdować, a co należałoby wywalić. Dlatego większość userów na wieść o kompilacji kernela dostaje reakcji wymiotnej. A co by było, gdyby tak ten proces zautomatyzować ? Wcześniej ode mnie na ten pomysł wpadli panowie (i nie wykluczone, że panie też) od programu KernelCheck. Pozwala on początkującym użytkownikom jak najbardziej zautomatyzować proces kompilacji jądra, pozostawiając jednocześnie zaawansowanym użytkownikom szerokie pole do manewru.

Kernel. Co to jest ?

Kernel, inaczej jądro to podstawowa cześć każdego systemu operacyjnego. Od jego stabilności, konfiguracji zależy działanie całego OS-u. Jeżeli jądro jest skopane, to nawet najlepiej napisana aplikacja będzie się sypać. Jądro podczas pracy systemu jest cały czas w „ruchu”. Przekazuje odpowiednie przerwania, operuje danymi, cuda wianki. Kernel w systemie Windows jest zamknięte pod względem kodu. Nie możemy zobaczyć, jak jest napisane, co jest w nim źle itd. Jeżeli chodzi o Linux, to mamy totalną swobodę modyfikacji. Jeżeli ktoś jest uzależniony od programowania, to może również dopisać swoje moduły do jądra.

Po co kompilować ?

Jeżeli mamy powiedzmy system Ubuntu 10.04, które bazuje na jądrze 2.6.32-28, kupiliśmy najnowszą kartę graficzną i nie chce ona działać, a wiemy, że na nowym kernelu będzie śmigać i nie chcemy uaktualniać lub instalować na nowo systemu, to wystarczy wykonać upgrade jaja i tyle. Można się również spotkać z kompilacją jajka na serwera. Przykładowo chcemy mieć lepsze biblioteki do wirtualizacji, a są one zaimplementowanie w nowym kernelu. Systemu jako tako nie wolno ruszyć itd. Wtedy właśnie przydaje się kompilacja jajka.

KernelCheck – zapoznanie

Co ten program właściwie robi ? Kompiluje kernel. Dokładniej, zautomatyzuje ten proces. Aplikacja umożliwia nam wybranie jednego pośród dwóch trybów. Tryb ekspresowy oraz zaawansowany. Pierwszy będzie dla osób początkujących. Dzięki niemu jądro zostanie skompilowane z odpowiednimi wartościami. Zaawansowaniu userzy pewnie nie będą chcieli patrzeć na pierwszą opcję, tylko od razu klikną na drugą. Wtedy będziemy mieli dostęp do dużej gamy różnorodnych opcji.

Szeregowy wystąp.

Na początku zajmiemy się mniej doświadczonymi użytkownikami.

1.Pobieramy program stąd i instalujemy. Następnie wchodzimy na Aplikacje, Narzędzia systemowe i KernelCheck.

Naszym oczom pojawi się ekran powitalny programu.

Klikamy na Dalej.

2.Teraz program musi znaleźć najnowszą wersję jądra. Klikamy na Get Kernel information.

Aplikacja sprawdzi jakie są dostępne wersje kernela.

3.Pojawi się informacje na temat dostępnych jajek. Klikamy na Dalej.

4.Po przeszukaniu serwerów pojawi się okno z wyborem, że tak żartobliwie nazwę „poziomu naszego zaawansowanie”. Z tej racji, że robimy to pierwszy raz, wybieramy opcję Typical Compilation.

5.Pojawi nam się okienko z informacjami, jaki kernel zostanie pobrany i skompilowany, oraz jakie zostaną włączone opcje.

Nie pozostaje nic innego jak tylko kliknąć na Zastosuj.

6.Rozpocznie się pobieranie, wypakowanie i kompilacja jądra. To ostatnie może potrać nawet kilka godzin, zależnie od sprzętu .

„- Kochanie, masz ochotę na coś ?”(i subtelnie zdejmuje ramiączko z ramienia) – „Nie teraz. Jądro kompiluje.”

Bardziej zaawansowani użytkownicy popełnili by grzech wybierając pierwszą opcję. Dlatego też dla nich została stworzona ta druga, o nazwie Custom compilation. Pokaże, co tam się wyprawia.

1.Przechodzimy do ekranu wyboru trybu i klikamy na Custom compilation.

2.Pierwsze pytanie dotyczy wersji Kernela, jaka ma zostać skompilowana. Wybieramy odpowiednią wersję dla nas i klikamy na Dalej.

3.Kolejne okno umożliwi nam wybór elementów, jakie mają być skonfigurowane i skompilowane.

4.Wyświetli się podsumowanie. Klikamy na Zastosuj.

5.Rozpocznie się pobieranie jądra

Jego wypakowywanie

Wstępna konfiguracja

Aż w końcu pojawi się okno, w którym możemy się zatopić w opcjach konfiguracyjnych. Teraz już mamy wolną rękę. Konfigurujemy co chcemy.

6.Po wybraniu odpowiednich opcji klikamy na dyskietkę w oknie i zamykamy je.

7.Teraz rozpocznie się kompilacja jądra, które może trwać nawet kilka godzin zależnie od posiadanego sprzętu oraz od wybranych opcji konfiguracyjnych.